Portfolio Categories NEA / Χρήστος Κοτανίδης

adf.png

 

O καρκίνος του ενδομητρίου αποτελεί τον πιο συχνό καρκίνο του αναπαραγωγικού συστήματος της γυναίκας. Παρ’ όλο που η μέση ηλικία εμφάνισης είναι τα  68 έτη υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις που εμφανίζεται σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας. 

Ενώ λοιπόν ο ακρογονιαίος λίθος της θεραπείας είναι η αφαίρεση της μήτρας (υστερεκτομή) , στις περιπτώσεις που η γυναίκα βρίσκεται σε αναπαραγωγική ηλικία και δεν έχει ολοκληρώσει το οικογενειακό της πλάνο, τίθεται το ερώτημα αν η διατήρηση της γονιμότητας είναι εφικτή.  

Η πρώτη βασική προϋπόθεση για την διατήρηση γονιμότητας είναι η ύπαρξη καρκίνου ενδομητρίου ενδομητριοειδούς τύπου ή αλλιώς τύπου 1. Στην συνέχεια στην παθολογοανατομική εκτίμηση θα πρέπει να έχουν ελεγχθεί το Grading , η  πρωτείνη L1CAM  καθώς και πιθανή μετάλλαξη TP53. 

Τόσο ο βαθμός διαφοροποίησης (Grading)  όσο  και η  πρωτεΐνη L1CAM  καθώς και μετάλλαξη TP53 αποτελούν δείκτες επιθετικότητας της νόσου και καθορίζουν το αν είναι εφικτή η διατήρηση της γονιμότητας στην ασθενή. Έτσι λοιπόν μόνο οι ασθενείς με G1, L1CAM αρνητικό και TP52wt είναι κατάλληλες υποψήφιες για να μπουν σε πρωτόκολλο διατήρησης γονιμότητας.

Επιπλέον θα πρέπει κλινικά, είτε με υπέρηχο από εξειδικευμένους γιατρούς είτε με μαγνητική τομογραφία να διασφαλιστεί στο μέγιστο ότι δεν υπάρχει διήθηση του μυομητρίου, δηλαδή των μυϊκών ινών της μήτρας. Αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο να διαπιστωθει με απόλυτη βεβαιότητα με τις μεθόδους που προαναφέρθηκαν και η ασθενής θα πρέπει να ενημερωθεί πως η κλινική εκτίμηση δεν έχει 100% ευαισθησία.

Εφόσον όλα τα πάνω συνυπάρχουν τότε η  ασθενής, αφού έχει λάβει την κατάλληλη ενημέρωση , θα πρέπει να υποβληθεί σε 6μηνη θεραπεία είτε με χάπια MPA (μεθοξυπρογεστερόνη) σε υψηλή δοσολογία (400-600 mg/day) ή εναλλακτικά στην τοποθέτηση ενδομήτριου σπιράλ με λεβονοργεστρέλη (IUD Mirena). Έπειτα από το πέρας των 6 μηνών θα πρέπει να υποβληθεί σε υστεροσκόπηση και λήψη βιοψίας. Σε περίπτωση που η νόσος έχει υποχωρήσει και δεν ανιχνεύεται πλέον τότε η ασθενής προχωράει στο πλάνο τεκνοποίησης , πολλές φορές σε συνεργασία με γυναικολόγους εξειδικευμένους στην υποβοηθούμενη αναπαραγωγή. Το μέγιστο διάστημα παράτασης και φαρμακευτικής αντιμετώπισης δεν ξεπερνάει τους 12 μήνες. 

Η ασθενής επίσης θα πρέπει να ενημερωθεί πως μετά την ολοκλήρωση της εγκυμοσύνης θα πρέπει να υποβληθεί σε υστερεκτομή ώστε να διασφαλιστεί στο μέγιστο η ογκολογική της ασφάλεια. 

Τέτοιου είδους περιστατικά χρήζουν απόλυτα εξειδικευμένης αντιμετώπισης από γυναικολόγο ογκολόγο, ο οποίος θα ενημερώσει και θα συμβουλέψει  την ασθενή αλλά και θα παρακολουθήσει την διαδικασία από την στιγμή της πρώτης διάγνωσης μέχρι και την ολοκλήρωση της θεραπείας. 

 

Κοτανίδης Χρήστος MD MSc

Διευθυντής Τμήματος Γυναικολογικής Ογκολογίας ΙΑΣΩ Θεσσαλίας

Τ. Αν Διευθυντής κλινικης Humboldt Βερολίνο

Εξειδικευθείς στην γυναικολογική ογκολογία, ρομποτική – λαπαροσκοπική χειρουργική και χειρουργική μαστού


Screenshot-2024-03-11-200558.png

Ο τοπικά προχωρημένος καρκίνος του τραχήλου υψηλού κινδύνου έχει κακή πρόγνωση και περισσότερες από τις μισές ασθενείς υποτροπιάζουν σε 2 χρόνια. Η εξωτερική ακτινοθεραπεία (EBRT) με ταυτόχρονη χημειοθεραπεία (cisplatin) ακολουθούμενη από βραχυθεραπεία είναι το προτεινόμενο θεραπευτικό σχήμα για τον τοπικά προχωρημένο καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. 

To ερώτημα λοιπόν είναι αν η ανοσοθεραπεία αποτελεί ένα ακόμη όπλο στην αντιμετώπιση της νόσου.

Αρχικά η μελέτη KEYNOTE-158, με τα θετικά αποτελέσματα που έδειξε στην χορήγηση pembrolizumab, αποτέλεσαι την αιτία να εγκριθεί η μονοθεραπεία με pembrolizumab για ασθενείς με υποτροπιάζοντα ή μεταστατικό καρκίνο του τραχήλου της μήτρας θετικό σε PD-L1 υποδοχείς. 

Τώρα λοιπόν έρχεται μία νέα φάση ΙΙΙ , τυχαιοποιημένη μελέτη , η ENGOT-cx11/KEYNOTE-A18 (NCT04221945) που αξιολογεί το pembrolizumab με ταυτόχρονη ακτινοχημειοθεραπεία για τη αντιμετώπιση τοπικά προχωρημένου καρκίνου του τραχήλου της μήτρας.

Τα ευρήματα από τη δοκιμή KEYNOTE-A18 δημοσιεύθηκαν στο Annals of Oncology και παρουσιάστηκαν στο Ετήσιο Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ιατρικής Ογκολογίας (ESMO) το 2023 στην Μαδρίτη. 

Συνολικά 1060 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε 2 κατηγορίες. Η μία έλαβε  pembrolizumab και ταυτόχρονη ακτινοχημειοθεραπεία (n = 529) και η δεύτερη έλαβε placebo και ταυτόχρονη χημειοακτινοθεραπεία (n = 531). , δηλαδή την μέχρι τώρα προτεινόμενη θεραπεία. 

Οι ασθενείς στο πειραματικό σκέλος της μελέτης έλαβαν pembrolizumab 200 mg ενδοφλεβίως (iv) την ημέρα 1 ενός κύκλου 3 εβδομάδων (Q3W) για 5 κύκλους ,ακολουθούμενο από 400 mg pembrolizumab(iv) την 1η ημέρα ενός κύκλου 6 εβδομάδων για άλλους 15 κύκλους . Κατά τη διάρκεια της δόσης Q3W, οι ασθενείς λαμβάνουν ταυτόχρονα χημειοακτινοθεραπεία με σισπλατίνη 40 mg/m2 (iv) μία φορά την εβδομάδα για 5 ή 6 εβδομάδες συν EBRT ακολουθούμενη από βραχυθεραπεία με ελάχιστη συνολική δόση ακτινοθεραπείας 75 ή 80 Gy εντός 50 ημερών.

Οι ασθενείς ήταν επιλέξιμοι να συμμετάσχουν εάν είχαν τοπικά προχωρημένο καρκίνο του τραχήλου υψηλού κινδύνου με FIGO 2014 στάδιο IB2-IIB με θετικό λεμφαδένα ή FIGO 2014 στάδιο III-IVA

Τα πρώτα αποτελέσματα τον  Ιανουαρίου του 2023, έδειξαν ότι η ομάδα που έλαβε το pembrolizumab είχε 67,8% 24μηνη επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου(PFS) έναντι 57,3% που έλαβε την μέχρι πρότινος προτεινόμενη θεραπεία.  Τα δεδομένα συνολικής επιβίωσης (OS) δεν ήταν ακόμη ώριμα, αλλά φαίνεται να υπάρχει και εκεί μια θετική επιρροή. (εικόνα  1)

Ο βαθμός συχνότητας εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με τη θεραπεία (TRAE) ≥3 ήταν 67,0% στο σκέλος με χορήγηση pembrolizumab και 60,0% στο σκέλος του εικονικού φαρμάκου.

Διαφαίνεται λοιπόν πως η ανοσοθεραπεία θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση των κακοηθειών. Πιο συγκεκριμένα το φάρμακο Pembrolizumab (Keytruda) έχει εγκριθεί για 17 τύπους καρκίνου.

 

Πηγές:

1. FDA approves pembrolizumab with chemoradiotherapy for FIGO 2014 Stage III-IVA cervical cancer. News release. FDA. January 12, 2024. Accessed January 12, 2024. https://www.fda.gov/drugs/resources-information-approved-drugs/fda-approves-pembrolizumab-chemoradiotherapy-figo-2014-stage-iii-iva-cervical-cancer
2. FDA grants priority review to Merck’s application for KEYTRUDA (pembrolizumab) plus concurrent chemoradiotherapy as treatment for patients with newly diagnosed high-risk locally advanced cervical cancer. News release. Merck. September 20, 2023. Accessed November 29, 2023. https://tinyurl.com/yc5m5wfn
3. Selected indications for KEYTRUDA (pembrolizumab). Keytruda. Accessed November 29, 2023. https://tinyurl.com/76hr36ku
4. Lorusso D, Xiang Y, Hasegawa K, et al. Pembrolizumab plus chemoradiotherapy for high-risk locally advanced cervical cancer: a randomized, double-blind, phase III ENGOT-cx11/GOG-3047/ KEYNOTE-A18 study. Ann Oncol. 2023;34(S2):S1279-S1280. doi:10.1016/j.annonc.2023.10.032
5. Study of chemoradiotherapy with or without pembrolizumab (MK-3475) for the treatment of locally advanced cervical cancer (MK-3475/KEYNOTE-A18/ENGOT-cx11/GOG-3047). ClinicalTrials.gov. Updated July 20, 2023. Accessed November 29, 2023. https://clinicaltrials.gov/study/NCT04221945


Screenshot-2023-12-09-053434.jpg

Στο τελευταίο πανευρωπαϊκό συνέδριο ογκολογίας, που πραγματοποιήθηκε στη Μαδρίτη τον Οκτώβριο (2023), μεταξύ άλλων παρουσιάστηκαν και τα δεδομένα της μελέτης DUO-E.
H μελέτη DUO-E, είναι η πρώτη μελέτη φάσης ΙΙΙ που εξετάζει τον συνδυασμό ανοσοθεραπείας και PARP αναστολέων στον καρκίνο του ενδομητρίου και αφορά ασθενείς με προχωρημένο ή υποτροπιάζοντα καρκίνο του ενδομητρίου.

Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι το Imfinzi (durvalumab) και η χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα (carboplatin + paclitaxel), ακολουθούμενα είτε από μονοθεραπεία με Imfinzi είτε από Imfinzi plus Lynparza(olaparib) βελτίωσαν σημαντικά την επιβίωση των ασθενών με προχωρημένο ή υποτροπιάζοντα καρκίνο του ενδομητρίου.

Για την ακρίβεια φάνηκε μείωση κατά 45% στην πρόοδο νόσου ή θανάτου στις ασθενείς που έλαβαν durvalumab + olaparib και 29% σε αυτές που έλαβαν μόνο durvalumab (πίνακας 1)
.Αυτά τα δεδομένα επιβεβαιώνουν το κλινικό όφελος από την ενσωμάτωση της ανοσοθεραπείας σε χημειοθεραπεία πρώτης γραμμής και, από όσο γνωρίζουμε, είναι τα πρώτα που υποδεικνύουν ότι η προσθήκη ενός αναστολέα PARP μπορεί να προσφέρει περαιτέρω όφελος σε αυτό το πλαίσιο.

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες παρενέργειες (που επηρέασαν το 20% ή περισσότερους ασθενείς), όπως διαπιστώθηκε από τη μελέτη ήταν η αναιμία (62%), η ναυτία (55%), η κόπωση και η εξασθένηση (54%), η αλωπεκία (51%), η ουδετεροπενία (42%), η δυσκοιλιότητα (33%), η θρομβοκυτταροπενία (30%), η διάρροια (28%), ο έμετος (26%), η περιφερική νευροπάθεια (25%), η περιφερική αισθητική νευροπάθεια (25%), η αρθραλγία (24%), η μειωμένη όρεξη (23%), η λευκοπενία (20%) και η ουρολοίμωξη (20%).

Imfinzi
Το Imfinzi (durvalumab), είναι ένα ανθρώπινο μονοκλωνικό αντίσωμα που συνδέεται με την πρωτεΐνη PD-L1 και αναστέλλει την αλληλεπίδραση του PD-L1 με τις πρωτεΐνες PD-1 και CD80, καταπολεμώντας την επιθετική τακτική των όγκων. Το Durvalumab είναι επί του παρόντος εγκεκριμένο για όγκους του πνεύμονα και της χοληφόρου οδού

Lynparza
Το Lynparza (olaparib) είναι ένας αναστολέας PARP και η πρώτη στοχευμένη θεραπεία για τον αποκλεισμό της απόκρισης βλάβης του DNA (DDR) σε κύτταρα/όγκους με ανεπάρκεια σε ομόλογα γονίδια που σχετίζονται με τον ανασυνδυασμό (HRR), όπως αυτά με μεταλλάξεις σε BRCA1 και/ή BRCA2. Το Olaparib χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του καρκίνου των ωοθηκών, του μαστού, του παγκρέατος και του προστάτη.

Κοτανίδης Χρήστος MD, MSc
Διευθυντής Τμήματος Γυναικολογικής Ογκολογίας ΙΑΣΩ Θεσσαλίας
τ. Αν. Διευθυντής Γυναικολογικής Ογκολογίας Humboldt Clinic Berlin

 

References
Westin SN, Moore K, Chon HS, et al. on behalf of the DUO-E investigators. Durvalumab Plus Carboplatin/Paclitaxel Followed by Maintenance Durvalumab With or Without Olaparib as First-Line Treatment for Advanced Endometrial Cancer: The Phase III DUO-E Trial. JCO; Published online 21 October 2023. DOI: 10.1200/JCO.23.02132
LBA41 – Westin SN, Moore KN, Chon HS, et al. Durvalumab (durva) plus carboplatin/paclitaxel (CP) followed by maintenance (mtx) durva ± olaparib (ola) as a first-line (1L) treatment for newly diagnosed advanced or recurrent endometrial cancer (EC): Results from the phase III DUO-E/GOG-3041/ENGOT-EN10 trial. Ann Oncol 2023;34(Suppl_2):S1282–S1283. DOI: https://doi.org/10.1016/j.annonc.2023.10.035


Unbenannt.png

Ο καρκίνος του ενδομητρίου αποτελεί, μετά τον καρκίνο του μαστού, τον συχνότερα εμφανιζόμενο γυναικολογικό καρκίνο στις αναπτυγμένες χώρες. Υπολογίζεται πως έχουμε 142.000 νέες περιπτώσεις κάθε έτος σε ολόκληρο τον κόσμο.

Καρκίνος του ενδομητρίου
Καρκίνος του ενδομητρίου

Μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 2022 η κατάταξη για τα καρκινώματα του ενδομητρίου γινόταν σε 2 τύπους βάσει των κλινικών, μεταβολικών και ενδοκρινικών χαρακτηριστικών τους. Ο τύπος Ι περιλαμβάνει τα grade 1-2 ενδομητριοειδή, ενώ ο τύπος ΙΙ τα grade 3 ενδομητριοειδή και τα μη ενδομητριοειδή νεοπλάσματα (ορώδες, διαυγοκυτταρικό, μεικτού τύπου κλπ).

Πλέον, η νέα μοριακή ταξινόμηση κατά FIGO κατανέμει τα καρκινώματα του ενδομητρίου σε 4 προγνωστικές κατηγορίες:

1. Ultramutated (PΟLEmut),

2. Hypermutated/mismatch repair deficient (MΜRd),

3. Copy-number high με μεταλλάξεις του ΤP53 (p53abn) και

4. Copy-number low χωρίς κάποια συγκεκριμένη μετάλλαξη (ΝSMP) .

Τα POLEmut νεοπλάσματα έχουν την καλύτερη πρόγνωση με 98% πιθανότητα να μην υποτροπιάσουν εντός 5-ετίας. Τα NSMP και MMRd καρκινώματα του ενδομητρίου έχουν κατά 74% και 72% πιθανότητες 5 έτη ελεύθερα υποτροπής αντίστοιχα, ενώ το ανάλογο ποσοστό στα p53abn μειώνεται στο 48%

 

Οι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες συμπεριλαμβάνουν πλέον κατά την κατηγοριοποίησή τη νέα μοριακή ταξινόμηση, εφόσον αυτή είναι διαθέσιμη (Πίνακας 1). Σύμφωνα με αυτές, τα POLEmut νεοπλάσματα σταδίου Ι-ΙΙ χωρίς υπολειμματική νόσο, ενδομητριοειδή και μη, θεωρούνται πλέον χαμηλού κινδύνου αποκλιμακώνοντας τους θεραπευτικούς χειρισμούς σε γυναίκες που ως τώρα θεωρούνταν μετρίου-υψηλού (στάδιο ΙΙ) ή και υψηλού κινδύνου (μη ενδομητριοειδή νεοπλάσματα).

Ο μοριακός έλεγχος συνιστάται πλέον σε όλα τα νεοδιαγνωσθέντα καρκινώματα του ενδομητρίου καθώς δύναται να αλλάξει την ταξινόμησή τους και καθοδηγεί τους θεραπευτικούς χειρισμούς.
Ο συνδυασμός του μοριακού ελέγχου με την ανάπτυξη νέων φαρμάκων ανοίγει την παλέτα της χημειοθεραπευτικής αντιμετώπισης και πέραν της 1ης γραμμής. ‘Ετσι η anti-PD1 ανοσοθεραπεία με pembrolizumab ή dorstalimab μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε MSΙ/MΜRd καρκινώματα ως δεύτερη γραμμή θεραπείας ενώ ο συνδυασμός του pembrolizumab με τον αναστολέα τυροσινικής κινάσης lenvatinib μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν δεύτερη γραμμή θεραπείας σε καρκινώματα χωρίς μικροδορυφορική αστάθεια .
Τέλος, στα ορώδη νεοπλάσματα του ενδομητρίου ελέγχεται και ο HΕR2 υποδοχέας, που μέχρι πρότινος είχε θεραπευτική αξία μόνο στον καρκίνο του μαστού. Στα HΕR2 θετικά νεοπλάσματα η χρήση του trastuzumab σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία (paclitaxel and carboplatin) έχει δείξει βελτίωση του διάμεσου χρόνου χωρίς πρόοδο νόσου.

Συμπερασμετικά, με τη νέα μοριακή ταξινόμηση των καρκινωμάτων του ενδομητρίου η αντιμετώπιση των ασθενών γίνεται ακόμα πιο εξειδικευμένη και στοχευμένη και αποσκοπεί στη βελτίωση της επιβίωσης των ασθενών αυτών.

Κοτανίδης Χρήστος MD, MSc
Διευθυντής Τμήματος Γυναικολογικής Ογκολογίας ΙΑΣΩ Θεσσαλίας
τ. Αν. Διευθυντής Γυναικολογικής Ογκολογίας Humboldt Clinic Berlin


breast_cancer_bone_loss_pe_1796x943-1200x630.webp

Περίπου στο 60% των ασθενών με έναν HER-2 αρνητικό καρκίνο του μαστού ανιχνεύεται μία
χαμηλή έκφραση του ΗER-2 υποδοχέα, με αποτέλεσμα ο καρκίνος αντί να ονομάζεται για HER-2
αρνητικος,να παίρνει την ονομασία ΗER-2 low. Αυτό δίνει νέες δυνατότητες και προοπτικές
θεραπείας.

breast cancer
 

Ενα νέο φάρμακο με την ονομασία Enhertu, που ειναι δημιούργημα των εταιρειών AstraZeneca και
Daiichi Sankyo, είναι πλέον στην διάθεση μας.
Το φάρμακο trastuzumab deruxtecan (εμπορική ονομασία Enhertu) έχει εγκριθεί από τον Ιανουάριο
του 2021 για ενήλικες που έχουν λάβει προηγούμενη θεραπεία με θετικό στον υποδοχέα
ανθρώπινου επιδερμικού αυξητικού παράγοντα 2 (HER2) καρκίνο του μαστού που έχει δώσει
μετάσταση ή δεν μπορεί πλέον να χειρουργηθεί. Η έγκριση χορηγήθηκε αρχικά για ασθενείς που
είχαν λάβει προηγουμένως τουλάχιστον δύο θεραπείες κατά του HER2. Από τον Ιούλιο του 2022,
μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε ασθενείς που έχουν λάβει προηγουμένως τουλάχιστον μία
θεραπεία anti-HER2. Δεδομένου ότι οι άνδρες μπορούν επίσης να αναπτύξουν καρκίνο του μαστού,
το δραστικό συστατικό είναι κατάλληλο τόσο για γυναίκες όσο και για άνδρες.
Η αδειοδότηση του φαρμάκου βασίστηκε στην 1 η πολυκεντρική ,τυχαιοποιημένη Phase III μελέτη
DESTINY-BREAST 04 η οποία αξιολόγησε την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της θεραπείας
με T-DXd(Εnhertu).
557 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν 2:1: T-DXd 5,4 mg/kg (n=373) ή θεραπεία της επιλογής του γιατρού
(capecitabine, eribulin, gemcitabine, paclitaxel ή nab-paclitaxel) (n=184). Η διάμεση παρακολούθηση
ήταν 18,4 μήνες. Η διάμεση επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (mPFS) ήταν 10,1 μήνες σε ασθενείς
με θετικούς υποδοχείς ορμονών (HR+) σε T-DXd (n=331) έναντι 5,4 μηνών στην ομάδα ελέγχου
(n=163). Η διάμεση συνολική επιβίωση (mOS) σε αυτό το σύνολο ασθενών ήταν 23,9 έναντι 17,5
μηνών, αντίστοιχα. Σε ασθενείς με όγκους αρνητικούς σε ορμονικούς υποδοχείς (HR−), σημαντική
παράταση της μέσης επιβίωσης χωρίς εξέλιξη θα μπορούσε επίσης να εμφανιστεί με T-DXd (n= 42)
σε σύγκριση με άλλη ιατρική επιλογή θεραπείας (n= 21): 6,6 έναντι 2,9 μηνών. Όσον αφορά τη
διάμεση συνολική επιβίωση, υπήρξε αύξηση σε ασθενείς που έλαβαν T‑DXd 16,6 έναντι 10,3
μηνών. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη θεραπεία ≥ βαθμού 3 εμφανίστηκαν στο
52,6% των ασθενών με T-DXd έναντι 67,4% των ασθενών που υπεβλήθησαν σε άλλη θεραπεία της
επιλογής του γιατρού. Διάμεση πνευμονοπάθεια (ILD)/πνευμονίτιδα που σχετίζεται με τη θεραπεία
παρατηρήθηκε σε 45 ασθενείς σε T-DXd (12,1%· 10,0% βαθμού 1/2, 1,3% βαθμού 3/4, 0,8% βαθμού
5 που αντιστοιχεί σε θανάτους βαθμού 3).
Η συνιστώμενη δόση του Enhertu είναι 5,4 mg/kg χορηγούμενη ως ενδοφλέβια έγχυση μία φορά
κάθε 3 εβδομάδες (κύκλος 21 ημερών) μέχρι την εξέλιξη της νόσου ή την μη αποδεκτή τοξικότητα. Η
αρχική δόση πρέπει να χορηγείται ως ενδοφλέβια έγχυση για 90 λεπτά
Έτσι, το DESTINY-BREAST04 είναι η πρώτη μελέτη φάσης ΙΙΙ που καταδεικνύει ένα κλινικά σημαντικό
όφελος του T‑DXd για ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του μαστού χαμηλού HER2.
Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης παρουσιάστηκαν στην ετήσια συνάντηση της Αμερικανικής
Εταιρείας Κλινικής Ογκολογίας (ASCO) 2022

Κοτανίδης Χρήστος
Υπεύθυνος Τμήματος Γυναικολογικής Ογκολογίας ΙΑΣΩ Θεσσαλίας
Γυναικολόγος Ογκολόγος – Χειρουργός Μαστού
Τ. Αν. Διευθυντής Humboldt Clinic Berlin


1.png

Η ενδομητρίωση είναι μια νόσος, η οποία προσβάλλει γυναίκες όλων των ηλικιών και επηρεάζει περίπου 157 εκατομμύρια γυναίκες παγκοσμίως μειώνοντας σημαντικά την ποιότητα ζωής τους.
Τα τελευταία δεδομένα του οργανισμού FDA των ΗΠΑ, αναφέρουν ότι περίπου οι μισές ασθενείς με ενδομητρίωση χρειάστηκε να επισκεφθούν κατά μέσο όρο 5-6 γυναικολόγους για να φτάσουν σε διάγνωση, ενώ το μέσο χρονικό διάστημα από την έναρξη των συμπτωμάτων εώς και την ακριβή διάγνωση ξεπερνάει τα 7 έτη

Τι είναι η ενδομητρίωση:

Η ύπαρξη ιστού παρόμοιου με αυτόν του ενδομητρίου, που φυσιολογικά υπάρχει μόνο μέσα στην κοιλότητα της μήτρας , σε άλλα σημεία εξωτερικά της μήτρας όπως είναι οι ωοθήκες, οι σάλπιγγες, οι ιερομητρικοί σύνδεσμοι, η ουροδόχος κύστη, το ορθό, οι ουρητήρες, τα νεφρά, τα νεύρα της πυέλου ή οποιοδήποτε άλλο όργανο του σώματος, με αποτέλεσμα την πρόκληση φλεγμονώδους αντίδρασης και δημιουργία συμφύσεων.

Τα κύρια συμπτώματα της ενδομητρίωσης είναι:

  • Δυσμηνόρροια
  • Πόνος κατά την ούρηση ή την αφόδευση
  • Δυσκοιλιότητα, διάρροια ή αίμα στα ούρα
  • Ναυτία
  • Μεγάλες ποσότητες αίματος κατά την έμμηνο ρύση
  • Πόνος που εντοπίζεται χαμηλά στην κοιλιά ή στη λεκάνη
  • Πόνος κατά τη διάρκεια ή μετά από σεξουαλική επαφή
  • Υπογονιμότητα

Πως γίνεται η διάγνωση της ενδομητρίωσης?

Τo πρώτο βήμα για την διάγνωση της ενδομητρίωσης είναι η λήψη ενός ολοκληρωμένου ιστορικού και η λεπτομερής κλινική γυναικολογική εξέταση. Σε αυτήν περιλαμβάνεται η διακολπική ψηλάφηση, η ψηλάφηση του ορθού, ο διακολπικός και διακοιλιακός υπέρηχος και σε κάποιες περιπτώσεις και ο υπέρηχος των νεφρών. Ορισμένες φορές ίσως απαιτηθεί και διενέργεια περαιτέρω εξετάσεων όπως η κολονοσκόπηση ή μαγνητικής τομογραφίας για την καλύτερη ακόμα απεικόνιση οργάνων, που δεν μπορούν να εξεταστούν με τις παραπάνω μεθόδους.
Η λαπαροσκόπηση είναι αυτή που θα θέσει όμως με βεβαιότητα όχι μόνο την διάγνωση αλλά και την έκταση της νόσου

Ποια είναι η θεραπεία της ενδομητρίωσης?

Η θεραπεία της ενδομητρίωσης μπορεί να είναι φαρμακευτική, χειρουργική ή συνδυασμός και των δύο. Το είδος της θεραπείας εξαρτάται από την ηλικία της ασθενούς, την επιθυμία για εγκυμοσύνη, την ένταση και διάρκεια των συμπτωμάτων, το στάδιο της νόσου και εάν πρόκειται για πρωτοπαθή νόσο η υποτροπή.
Η φαρμακευτική (ορμονική) θεραπεία περιλαμβάνει φάρμακα με αντιοιστρογονική δράση που προκαλούν αμηνόρροια, με αποτέλεσμα την ατροφία των ενδομητρικών εστιών.
Η φαρμακευτική θεραπεία οδηγεί στην ανακούφιση των συμπτωμάτων (κυρίως του πόνου) και σε αυτήν περιλαμβάνονται τα αντισυλληπτικά δισκία, τα προγεσταγόνα (νταναζόλη, νκεστρινόνη,μιφεπριστόνη) καθώς και οι GnRH–Αγωνιστές.
Τα αντισυλληπτικά δισκία, τα οποία χρησιμοποιούνται σε πολλές περιπτώσεις, μπορεί να είναι αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση της ενδομητρίωσης, μετά από συνεχή χορήγηση για 6-12 μήνες. Η χρήση των GnRH – αγωνιστών έχει σήμερα ευρεία εφαρμογή για την αντιμετώπιση της Ενδομητρίωσης, έχοντας ως αποτέλεσμα αμηνόρροια και αναστρέψιμη ψευδοεμμηνόπαυση. Για την αντιμετώπιση των παρενεργειών τους (και κυρίως της απώλειας οστικής μάζας), προτείνεται η σύγχρονη χορήγηση χαμηλών δόσεων οιστρογόνων και προγεστερόνης (add-back therapy).
Σε περιπτώσεις εν τω βάθει ενδομητρίωσης με διήθηση οργάνων ή νεύρων της πυέλου (π.χ. σιγμοειδές , ορθό, ουροδόχος κύστη , ουρητήρα, υπογάστριο πλέγμα, ισχιακό νεύρο) η χειρουργική θεραπεία είναι μονόδρομος. Επίσης η χειρουργική θεραπεία είναι απαραίτητη σε ασθενείς που θέλουν να διατηρήσουν ή να βελτιώσουν την αναπαραγωγική τους ικανότητα και σε γυναίκες με υπογονιμότητα, που οφείλεται στην ενδομητρίωση..
Η χειρουργική θεραπεία αποβλέπει στην εξαίρεση ή καυτηρίαση όλων των ορατών εστιών της νόσου, τη λύση των συμφύσεων, την εξαίρεση ενδομητριωμάτων και την αποκατάσταση φυσιολογικών ανατομικών σχέσεων της πυέλου.
Η ενδομητρίωση παρουσιάζει υψηλά ποσοστά υποτροπών. Το 10-20% των ασθενών θα έχει υποτροπή της νόσου σε ένα χρόνο (ανάλογα με το στάδιο) και 40% σε 5 χρόνια. Για τον περιορισμό των υποτροπών συνίσταται μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις η φαρμακευτική αγωγή με GnRH– αγωνιστές ή με διενογέστη (dienogest) μετά την επέμβαση.
Τέλος σε περιπτώσεις υπογονιμότητας με αιτιολογικό παράγοντα την ενδομητρίωση η συνεργασία ενός έμπειρου Χειρουργού-Γυναικολόγου με έναν Γυναικολόγο εξειδικευμένο στην υποβοηθούμενη αναπαραγωγή κρίνεται απαραίτητη ώστε να επιτευχθούν τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα για την ασθενή.

Με έδρα το ΙΑΣΩ Θεσσαλίας, όπου από τον Ιούλιο του 2022 κατέχει την θέση του Υπεύθυνου στο νεοσύστατο τμήμα της Γυναικολογικής Ογκολογίας έχει ως όραμα να προσφέρει γνώσεις και ιατρική εμπειρία από τα μεγαλύτερα κέντρα της Γερμανίας.

Ο κος Κοτανίδης αποτελεί συνεργάτη του Κέντρου Μαστού του ΙΑΣΩ Θεσσαλίας.

Από τον Σεπτέμβριο του 2022 λειτουργεί στο Κέντρο της Λάρισας στην Οδό Παναγούλη 2, στον 4ο όροφο ένα υπερσύγχρονο ιατρείο με σκοπό την πρόληψη, έγκαιρη διάγνωση, συμβουλευτική αλλά και αντιμετώπιση περιστατικών που καλύπτουν όλο τα φάσμα της χειρουργικής γυναικολογίας, χειρουργικής μαστού και γυναικολογικής ογκολογίας.

Στο ιατρείο πραγματοποιούνται προληπτικοί γυναικολογικοί έλεγχοι, κολποσκοπήσεις, υπέρηχοι γυναικολογικών οργάνων, υπέρηχοι μαστών αλλά και βιοψίες υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση.




WE CARE, WE CAN





WE CARE, WE CAN






All rights reserved © CKotanidis 2023 – Designed by swipe up